Van de week heb ik een email ontvangen met een heel oude foto. Ik ben helemaal onder de indruk. Kijk zelf maar.
Het is Pieternella Margrietha van Zijp, de vrouw die ik aan heb genomen als "oermoeder". En ik heb nog verder in het verleden zitten graven. Van mijn oom heb ik tijden terug een mapje gekregen met een correspondentie die plaats heeft gevonden met iemand die naar de USA is verhuisd. Zo heb ik de lijn van de man van Pieternella Margrietha, Johannes, kunnen volgen. Ik heb gevonden wie zijn ouders waren, wie zijn ouders waren, wie haar (!) ouders waren, wie zijn ouders waren, wie zijn ouders waren en wie zijn ouders waren. En dan zitten we in Brussel aan het eind van de 17e eeuw.
In deze correspondentie wordt gezegd dat de afstamming van de Hugenoten niet waarschijnlijk lijkt, omdat de mensen die genoemd worden "tot en met 1760 Rooms-Katholiek gedoopt zijn en niet in een Gereformeerde kerk trouwen". Dat de meesten van ons dan toch is verteld wel van de Hugenoten af te stammen, is een beetje vreemd. Ook in mijn familie gaat dat verhaal de ronde. Al gelooft mijn vader nog steeds dat we van de Devlins in Ierland afstammen.
Wat ook gemeld staat is een aantal correcties op data. Die, als ook onze eerder voorouders, zal ik nog doorvoeren in Aldfaer en dus ook op de website van genealogie.nl. Omdat ik genoeg voor het moment stof tot nadenken heb gekregen, ga ik naar dromenland.
